| |
W XVI w. pod wpływem kultury antycznej oraz ożywionych kontaktów polskiej szlachty z dworem węgierskim, na którym panował podówczas król Mathias Korwin - Hunyady, powstała tzw. rzymsko-węgierska legenda Korwinów. W jej myśl najdawniejszym przodkiem rodu Korwinów miał być rzymski konsul żyjący w I w. n.e. Valerius Messala Corvinus, który podbił naddunajskie krainy. Tam też osiedlili się jego potomkowie, którzy we wczesnym średniowieczu podzielili się na dwie gałęzie: węgierską i polską. Przedstawicielem węgierskiej miał być ród Hunyadych. Natomiast założycielem polskiej gałęzi miał być Warzęta Korwin, marszałek dworu ks. Konrada mazowieckiego. Stąd też i Paprocki pisząc o Korwinach wspomniał o rzekomym rzymskim ich pochodzeniu.
Historia kruka w tym godle sięga czasów starożytnych. W Rzymie, za czasów Tybenusza, żył Valerius Messala Corvinus. Podczas rozstrzygającej bitwy z Galilejczykami został on wyzwany na pojedynek przez jednego z przeciwników. W czasie walki nadleciał kruk, usiadł na hełmie jego i zaczął atakować Galilejczyka. Zdezorientowanego przeciwnika pokonał Valerius bez trudu. Na pamiątkę tego zdarzenia Rzymianin umieścił jako swój znak kruka oraz przybrał przydomek "Corvinus", który później rodowem został nazwiskiem. Jedna gałąź osiadła na Wołoszczyźnie, a z tego rodu wołoskich bojarów pochodził Jan Corvinus, późniejszy wódź koronny węgierski, którego w nagrodę zasług obdarzył król Zygmunt 1409 r. miastem Hunyadą. Był on Ojcem króla Macieja Węgierskigo.Królowi temu skradł ptak, zapewne kruk pierścień, król zastrzelił ptaka i pierścień odzyskał. Wskutek tego zdarzenia do herbu dołączył pierścień w dziobie kruka. Warzęta Korwin przybył w 13 stuleciu do Polski, został hetmanem i marszałkiem dworu księcia Konrada Mazowieckiego.
|
